Maja Frykowska: Głos, który buduje więź

Macierzyństwo zmieniło jej spojrzenie na media, relacje i odpowiedzialność dorosłych wobec najmłodszych. Maja Frykowska – osobowość medialna i współtwórczyni projektu Dawno Temu App – opowiada o znaczeniu głosu bliskiej osoby w budowaniu poczucia bezpieczeństwa u dziecka, potrzebie tworzenia bezpiecznych, wolnych od reklam przestrzeni cyfrowych oraz roli klasycznych opowieści w świecie pełnym bodźców. To rozmowa o świado­mych wyborach, ochronie własnych granic i nowym etapie zawodowym opar­tym na wartościach, relacjach i autentyczności.

Co sprawiło, że jako osobowość me­dialna zaangażowałaś się w rozwój aplikacji Dawno Temu App?

Przez lata pracowałam w mediach, widziałam ich siłę, ale też ogromny wpływ – nie zawsze dobry – na dzieci i relacje rodzinne. Momentem przeło­mowym było dla mnie macierzyństwo. Zrozumiałam wtedy, jak bardzo dziec­ko potrzebuje prawdziwej obecności, a nie kolejnego bodźca. Projekt Dawno Temu App poruszył mnie, bo dotyka tego, co najważniejsze: relacji, głosu, emocjonalnej więzi. To nie jest aplika­cja, która zastępuje rodzica – ona go wzmacnia. Dlatego zdecydowałam się zostać współtwórczynią, a nie tylko ambasadorką.

Jak postrzegasz znaczenie głosu bli­skiej osoby w budowaniu poczucia bezpieczeństwa u dziecka?

Głos bliskiej osoby to dla dziecka kotwica bezpieczeństwa. To coś, co reguluje emocje, wycisza układ ner­wowy, daje poczucie ciągłości – nawet wtedy, gdy fizycznie nas nie ma.

Współczesne rodzicielstwo często odbywa się „w biegu”, na odległość, w rozproszeniu. Takie narzędzia jak Dawno Temu App nie zastępują relacji, ale pozwalają ją utrzymać i pogłębiać, szczególnie wtedy, gdy życie stawia nas w trudnych okolicznościach.

Jak oceniasz wagę bezpiecznego, po­zbawionego reklam środowiska dla najmłodszych?

To absolutna podstawa. Dzieci nie mają jeszcze mechanizmów obron­nych wobec treści komercyjnych czy manipulacyjnych. Hermetyczne, czyste środowisko – bez reklam, bez algoryt­mów „łapiących uwagę” – to wyraz szacunku do dziecka i jego rozwoju. Jako mama i osoba świadoma wpływu mediów uważam, że to nie luksus, tylko odpowiedzialność dorosłych.

Dlaczego klasyczne opowieści są dziś tak ważne dla dzieci dorastających w świecie cyfrowym?

Bo klasyczne bajki uczą rzeczy funda­mentalnych: dobra i zła, konsekwencji wyborów, odwagi, empatii. Dają struk­turę i sens, którego często brakuje w świecie szybkich bodźców.

Dzieci są dziś przebodźcowane, a opo­wieść – szczególnie czytana lub na­grana przez bliską osobę – działa jak bezpieczna przestrzeń do wyciszenia i integracji emocji.

Jak wyobrażasz sobie przyszłość apli­kacji i jej rolę w codziennych rytuałach rodzinnych?

Widzę Dawno Temu App jako nowo­czesny odpowiednik wieczornego ry­tuału – nagrywania bajek, wspólnych historii, głosów różnych członków ro­dziny. Wyobrażam sobie domy, w któ­rych mama, tata, babcia czy dziadek zostawiają dziecku swój głos – na do­branoc, na trudny moment, na rozłą­kę. To aplikacja, która realnie wpisuje się w codzienność i wzmacnia więzi międzypokoleniowe.

Czy Dawno Temu App symbolizuje dla Ciebie nowy etap w życiu zawodowym i prywatnym?

Tak. To bardzo świadomy wybór. Jestem dziś w miejscu, w którym chcę tworzyć projekty z sensem, oparte na prawdzie, relacjach i realnej wartości.

Dawno Temu App jest spójne z tym, kim jestem jako kobieta, mama i osoba publiczna – to połączenie doświadcze­nia medialnego z odpowiedzialnością i dojrzałością.

Jak radzisz sobie z hejtem i ochroną własnej przestrzeni psychicznej?

Z wiekiem nauczyłam się oddzielać konstruktywną opinię od przemocy słownej. Hejt bardzo często nie mówi nic o mnie, a dużo o emocjach osoby, która go wypowiada. Chronię swoją przestrzeń psychiczną przez granice, selekcję treści i świadome wybory. Dziś wiem, że nie muszę tłumaczyć się z ży­cia w prawdzie.

Co pomaga Ci budować pewność sie­bie i wewnętrzny spokój w świecie show-biznesu?

Codzienna praca nad sobą, uczciwość wobec własnych emocji i życie w zgo­dzie z wartościami.

Pewność siebie nie wynika dziś u mnie z aprobaty zewnętrznej, tylko z we­wnętrznej spójności. Nawet jeśli opi­nia publiczna bywa niesprawiedliwa – wiem, kim jestem i po co idę dalej.

Rozmawiała: Ilona Adamska