Jeszcze niedawno nowoczesna organizacja kojarzyła się z kartami sportowymi, pokojami relaksu, owocowymi czwartkami i bogatym pakietem benefitów. Dziś, gdy tempo pracy nieustannie rośnie, a przeciążenie informacyjne staje się codziennością, coraz więcej liderów zadaje sobie inne pytanie: czy człowiek naprawdę potrzebuje kolejnych atrakcji, czy raczej przestrzeni, która pozwoli jego organizmowi odzyskać równowagę?
Żyjemy w epoce, w której uwaga stała się najcenniejszym zasobem. Każdego dnia odbieramy setki komunikatów, uczestniczymy w spotkaniach, reagujemy na powiadomienia, podejmujemy dziesiątki decyzji i funkcjonujemy w stanie nieustannej gotowości. Nasz układ nerwowy nie został jednak zaprojektowany do życia w permanentnym przeciążeniu.
To właśnie dlatego wellbeing przestaje być modnym dodatkiem do strategii HR. Staje się jednym z najważniejszych wyzwań współczesnych organizacji.
Jednocześnie coraz wyraźniej widać, że klasyczne programy wellbeingowe przestają odpowiadać na rzeczywiste potrzeby ludzi.
Być może nadszedł czas na kolejny etap.
Wellbeing 2.0 – od świadczeń do świadomie projektowanego środowiska
Przez lata wellbeing rozwijał się przede wszystkim jako zbiór benefitów. Karty sportowe, szkolenia, webinary psychologiczne czy masaże biurowe niewątpliwie poprawiają komfort pracowników, ale najczęściej stanowią reakcję na już istniejące przeciążenie.
Nowe podejście zaczyna od zupełnie innego pytania.
Co zrobić, aby organizm człowieka nie musiał nieustannie walczyć z nadmiarem bodźców?
Wellbeing 2.0 nie koncentruje się wyłącznie na działaniach naprawczych. Zakłada świadome projektowanie środowiska, które wspiera naturalne mechanizmy regulacji napięcia, koncentracji i regeneracji.
Nie chodzi o to, aby dostarczać kolejnych aktywności.
Chodzi o stworzenie warunków, w których człowiek może na chwilę przestać reagować na świat i zacząć go doświadczać.
Największym luksusem XXI wieku staje się cisza
Przez dziesięciolecia luksus oznaczał więcej.
Większy hotel.
Większy samochód.
Więcej technologii.
Dziś coraz większą wartość zyskuje coś znacznie trudniejszego do osiągnięcia.
Cisza.
Nie rozumiana jako brak dźwięku, lecz jako środowisko wolne od nadmiaru bodźców, presji i konieczności nieustannego podejmowania decyzji.
Psychologia środowiskowa i badania nad funkcjonowaniem człowieka od lat pokazują, że jakość otoczenia wpływa na nasze samopoczucie, poziom stresu, zdolność koncentracji i procesy poznawcze. Światło, akustyka, zapach, liczba bodźców czy kontakt z elementami natury nie są wyłącznie dodatkiem do przestrzeni. Tworzą środowisko, w którym funkcjonuje układ nerwowy.
To właśnie środowisko może wspierać regenerację albo ją utrudniać.
Doświadczenie zamiast atrakcji
W sektorze MICE oraz hotelarstwie premium obserwujemy coraz wyraźniejszą zmianę oczekiwań uczestników wydarzeń.
Konferencje przestają być oceniane wyłącznie przez liczbę prelegentów czy atrakcji towarzyszących.
Coraz większe znaczenie ma jakość doświadczenia.
Po wielogodzinnych prezentacjach, panelach dyskusyjnych i rozmowach networkingowych uczestnicy nie szukają kolejnych bodźców. Poszukują przestrzeni, która pozwoli im odzyskać koncentrację, wyciszyć umysł i wrócić do kolejnych spotkań z większą uważnością.
To właśnie tutaj rodzi się nowa rola stref wellbeingowych.
Nie jako miejsca rozrywki.
Jako świadomie zaprojektowanego środowiska regeneracji.
Savabi Silence® – praktyczny przykład filozofii Wellbeing 2.0
Z takiego sposobu myślenia narodził się projekt Savabi Silence® – autorska koncepcja rozwijana w ramach działalności Instytutu Kota Savabi.
Nie jest to klasyczna felinoterapia ani pokaz zwierząt.
Savabi Silence® to doświadczenie oparte na odpowiednio zaprojektowanym środowisku, w którym ograniczenie bodźców, cisza, światło, tempo spotkania oraz obecność starannie przygotowanych kotów tworzą spójną przestrzeń sprzyjającą wyciszeniu.
Kluczową rolę odgrywa tutaj nie samo zwierzę, lecz całe doświadczenie.
Każdy element – od liczebności grup, przez sposób prowadzenia warsztatów, po charakter interakcji – został podporządkowany jednemu celowi: stworzeniu warunków sprzyjających odzyskaniu uważności i poczucia bezpieczeństwa.
Projekt jest rozwijany jako przestrzeń towarzysząca konferencjom, wydarzeniom biznesowym, spotkaniom zarządów, programom dla pracowników oraz inicjatywom skierowanym do seniorów.
W praktyce oznacza to odejście od modelu, w którym wellbeing jest dodatkiem do wydarzenia. Tutaj staje się integralnym elementem jego jakości.
Dlaczego właśnie kot?
Kot od tysięcy lat towarzyszy człowiekowi, jednak dopiero współczesna nauka coraz uważniej przygląda się wpływowi relacji człowieka ze zwierzętami na dobrostan psychiczny.
W Savabi Silence® kot nie pełni funkcji „atrakcji”. Jest częścią spokojnego, przewidywalnego środowiska, w którym uczestnik może zwolnić tempo, skierować uwagę na chwilę obecną i doświadczyć kontaktu pozbawionego presji oraz oczekiwań.
To subtelne doświadczenie pokazuje, że czasami największą wartość mają nie spektakularne działania, lecz te, które pozwalają odzyskać wewnętrzny spokój.
Przyszłość należy do jakości doświadczeń
W najbliższych latach przewagę będą budować organizacje, które zrozumieją, że dobrostan pracowników nie zależy wyłącznie od liczby oferowanych benefitów.
Będzie zależał od jakości środowiska, w którym pracują, spotykają się, podejmują decyzje i regenerują swoje zasoby.
Wellbeing 2.0 nie jest rezygnacją z dotychczasowych działań. Jest ich naturalnym rozwinięciem – przesunięciem akcentu z ilości świadczeń na jakość doświadczenia.
Jeżeli chcemy tworzyć organizacje odporne, kreatywne i zdolne do długofalowego rozwoju, musimy projektować nie tylko procesy biznesowe, lecz także warunki, w których funkcjonuje człowiek.
Być może za kilka lat największym luksusem w biznesie nie będzie najbardziej zaawansowana technologia ani najbardziej efektowne wydarzenie.
Największym luksusem stanie się możliwość wejścia do miejsca, w którym można na chwilę zwolnić, odzyskać uwagę i przypomnieć sobie, że to właśnie człowiek – a nie tempo – pozostaje najważniejszym zasobem każdej organizacji.
Anna Rogozińska – Twórczyni koncepcji Savabi Silence®, założycielka Instytutu Kota Savabi. Zajmuje się projektowaniem doświadczeń wspierających dobrostan człowieka poprzez świadome kształtowanie środowiska, wykorzystując wiedzę z zakresu psychologii środowiskowej, relacji człowieka z naturą oraz obserwacji zachowań zwierząt. Rozwija autorską koncepcję Wellbeing 2.0 dla biznesu, sektora MICE i instytucji.