lederboard

A może jednak poudawać kogoś innego?

Kikulski (3)


Kiedyś profesor Bartoszewski powiedział swoje słynne zdanie: „Na pewno nie wszystko, co warto to się opłaca, ale jeszcze pewniej (…) nie wszystko, co się opłaca, to jest w życiu coś warte”.

 

Trudno mi się nie zgodzić z takim sposobem myślenia. Obserwuję od 18-tu lat ludzi w biznesie. I nie tylko w biznesie. Szczęśliwie, ogromna większość tych, z którymi się spotykam to ludzie prawi i godni zaufania. Tacy, przy których nie boisz się odwrócić placami i czujesz komfort.

Spora część z nich z pasją, zaangażowaniem i w bardzo jasny sposób funkcjonuje w biznesie. I nie mówię tutaj o byciu przezroczystym, bez skazy, czy chodzącym ideałem. W taki obraz nie wierzę tym bardziej.To ułuda, że nie popełniamy błędów i czasem nie zawodzimy siebie, innych.

Zastanawiam się tylko nad tą grupą, która cały czas gra.

Gra w biznesie.

Gra z klientami.

Gra ze swoim zespołem.

Gra po to, aby ZAWSZE wygrać!

 

Co więcej:

Udaje kogoś, kim nie jest.

Jeździ autem, które do niego nie należy.

Mieszka w domu, który nigdy nie będzie jego.

Przybiera pozy, miny i stroje, które według niego trzeba mieć, aby nieustająco odnosić sukcesy.

 

Mam tak wiele mieszanych uczuć, kiedy jestem w gronie takich osób. Przyglądam się im z wielką ciekawością i zdumieniem. Zastanawiam się dokąd chcą doprowadzić siebie i  swoich bliskich swoim idealnym, często idyllicznym sposobem funkcjonowania? Może to kompleksy, chora samoocena? A może to styl życia? Sposób na bycie na topie? Pojęcia nie mam?

Ostatnio bardzo zajmuje mnie temat spójności i autentyczności w biznesie. Zastanawiam się czy da się odnosić sukcesy w biznesie, mieć rezultaty, zarabiać pieniądze, jednocześnie zachowując swoją tożsamość? Na ile mówienie wprost, oczywiście na wysokim poziomie kultury, pozwala ludziom na zachowanie dobrych relacji z innymi.

Czy nazywanie rzeczy po imieniu jest bezpieczne? Czy jeśli widzę wokół coś, co mnie niepokoi w zachowaniu innej osoby mogę zareagować, czy też przyjąć postawę, to nie moja sprawa.

Patrząc na to, co obecnie dzieje się w „krainie polityki”, gdzie padają ideały, a prawda staje się bardzo dyskusyjna, da się pozostać sobą? Na ile kolorowe zdjęcia rodziny na Facebooku są obrazem rzeczywistego szczęścia rodzinnego, a na ile tylko piękną wizją tego, co się dobrze sprzedaje? Czy też tym, czego inni mogą nam zazdrościć.

Myślę, że bycie autentycznym w biznesie, a tak właściwie w życiu, czasem nie bywa popularne. Mam wrażenie, że łatwiej jest stworzyć coś fikcyjnego, niż poddać się osądowi innych, wówczas, kiedy mamy swoje zdanie. Szczęśliwie, każdy z nas może podjąć swoje własne ryzyko i zdecydować kim chce być.

Choć jak mawiał Profesor: czasem może się nam nie opłacać…, ale warto!

 

Anna Urbańska – Master Trener Structogramu – metody rozwojowo-edukacyjnej, dzięki której ludzie prawdziwie poznają siebie i mogą być krok przed swoimi zachowaniami oraz przed innymi. Należy do nielicznej na świecie grupy neurocoachów. Przez jej programy szkoleniowe i coachingi przeszło ponad 10 tysięcy osób, które  z powodzeniem realizują swoje cele zawodowe i prywatne. Jest  autorką książki „Otrzep kolana i biegnij”, w której udowadnia, że każdy z nas może więcej niż mu się wydaje. W roku 2015 wydała książkę pt. „Mózg – fabryka sukcesu. Najskuteczniejsze strategie ludzi biznesu”, która cieszy się ogromną popularnością. Współautorka przewodnika „Jak zbudować swój wizerunek w 30 dni”. Żyje zgodnie z maksymą: „Miej cierpliwość, wszystko jest trudne, zanim stanie się łatwe”. / www.annaurbanska.pl 

 

 

 

 

Skomentuj

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>